Gdy jutro wieczorem spojrzymy w niebo w poszukiwaniu pierwszej gwiazdki, która będzie znakiem do rozpoczęcia wigilijnej wieczerzy, ujrzymy nie gwiazdę, lecz planetę. Dowiedzmy się o niej więcej.
Zgodnie z tradycją, do wigilijnej kolacji zasiadamy wówczas, gdy na niebie pojawia się pierwsza gwiazdka. Tym razem jej rolę odegra planeta o nazwie Wenus.
Jest ona najjaśniejszym po Słońcu i Księżycu naturalnym obiektem ziemskiego nieba. Będzie ona widoczna już około 45 minut po zachodzie Słońca, a więc w zależności od regionu między godziną 16:15 a 16:30.
Aby ją dostrzec wystarczy tylko spojrzeć średnio wysoko nad południowo-zachodni horyzont w kierunku gwiazdozbioru Strzelca. Wszyscy ci, którzy zasiądą do wieczerzy nieco później, po godzinie 17:00, będą mieli do dyspozycji aż dwie gwiazdki.
Oprócz Wenus, która będzie już zbliżać się do horyzontu, nisko na południowo-wschodnim nieboskłonie pojawi się Jowisz, czyli największa planeta w naszym Układzie Słonecznym. Król planet będzie się znajdować w konstelacji Bliźniąt.
Jeśli chcemy, żeby pierwszą gwiazdką była prawdziwa gwiazda, to jak co roku wystarczy podnieść głowę do góry. Niemal w zenicie powinna świecić własnym, a nie odbitym światłem, Wega w konstelacji Lutni oraz Deneb w gwiazdozbiorze Łabędzia.
Gdy zapadnie zmrok niebo usiane zostanie miliardami gwiazd, które będzie można zobaczyć z łatwością, zwłaszcza, że mamy obecnie najdłuższe noce w całym roku i widoczne są nawet te gwiazdy, których nie możemy zobaczyć latem z powodu jasnego przez całą noc nieba.
Przeszukując nocne niebo nie należy zapominać o legendarnej Gwieździe Betlejemskiej. Według najnowszych teorii astronomów było to zjawisko wyjątkowego zbliżenia się dwóch największych planet naszego Układu Słonecznego, czyli Jowisza i Saturna, na tle gwiazdozbioru Ryb.
Stało się to w roku 7 przed naszą erą. Dwie jasne planety blisko siebie mogły być odebrane jako wielki znak, zwłaszcza, że Ryby zawsze symbolizowały Izrael, planeta Saturn odbierana jest jako obrońca tego narodu, a Jowisz jako król.
Jednak niektórzy astronomowie przystają przy teorii wybuchu gwiazdy nowej lub supernowej, dzięki czemu na niebie pojawił się świetlisty punkt. Tego nie można jednak ustalić za pomocą obliczeń. Niewykluczone, więc, że w tym samym czasie wystąpiły oba te zjawiska.
Gwiazdę Betlejemską przedstawia się często z charakterystycznym warkoczem, jako kometę. Tajemnica ma wiele rozwiązań, ale bez wątpienia było to zjawisko astronomiczne, które po ponad 2 tysiącach lat trudno będzie wyjaśnić.
TwojaPogoda.pl
poniedziałek, 23 grudnia 2013
piątek, 20 grudnia 2013
środa, 18 grudnia 2013
Obserwatorium Gaia - kartograf naszej Galaktyki
W
najbliższy czwartek (19 grudnia 2013 r.) o godzinie 10:12 czasu
polskiego planowany jest start kosmicznego obserwatorium astronomicznego
Gaia. Celem 5. letniej misji naukowej jest wykonanie precyzyjnej i
sięgającej aż po granice Drogi Mlecznej mapy pozycji miliardów gwiazd.
Ten niezwykły projekt naukowy kierowany jest przez Europejską Agencję
Kosmiczną (ESA), której Polska jest pełnoprawnym członkiem od początku
2013 roku. (…)
Europejska Agencja Kosmiczna przeprowadzi bezpośrednią transmiję ze startu misji Gaja w czwartek, początek transmisji o godzinie 10 naszego czasu.
Więcej o Gaia w informacji prasowej PAP Nauka w Polsce przygotowanej na podstawie materiałów Obserwatorium Astronomicznego UW z dnia 16 grudnia 2013 r.
Z
tej okazji zachęcamy Was do zapoznania z materiałami edukacyjnymi
dedykowanymi misji Gaia. Większość z nich dostępnych jest obecnie w
języku angielskim, jednak są na tyle przestępne, że powinny być bez
trudu zrozumiałe dla uczniów klas gimnazjalnych i starszych.
Poniżej podajemy linki i krótkie opisy do paru z nich:
Zobacz obserwatorium Gaia – podczas
przelotu Gaia w kierunku punktu Lagrange'a (L2, 1,5 mln km od Ziemi)
będzie możliwość jej obserwacji. Pozycje oraz mapy gdzie można
obserwować Gaia dostępne są również dla kilkunastu miast Polski. Jest
szansa na zaobserwowanie Gaia z pomocą lornetki bądź małego teleskopu.
Mapa dla Warszawy dostępna jest na stronie amatorów astronomii Kocham astronomię.
Model obserwatorium Gaia –
dostępny jest pośród kilkunastu innych modeli sond wystrzelonych w
ramach misji Europejskiej Agencji Kosmicznej. Nie wydaje się on zbyt
trudny, choć przyznajemy, że nie próbowaliśmy go złożyć. Chętnie
opublikujemy zdjęcia oraz uwagi na temat jego montażu opracowane przez
Państwo i waszych uczniów.
Model sondy Gaia. Instrukcja zawiera zdjęcia pomagające w montażu. Źródło: ESA |
Charting the Galaxy from Hipparcos to Gaia –
jest to 19 minutowy film, w którym Rebecca Barnes wyjaśnia, jak
astronomowie mierzą odległości do gwiazd oraz omawia misję obserwatorium
Gaia. Film można wykorzystać chociażby na lekcji języka angielskiego do
treningu rozumienia słyszanego tekstu. „Kartowanie Galaktyki” jest
jednym z 11. odcinków opracowanej przez ESA w trakcie Międzynarodowego
Roku Astronomii 2009 w serii „Science@ESA vodcasts”. Całość dostępna jest tutaj.
Kadr z filmu „Charting the Galaxy”. Rebecca Barnes obok modelu sondy Gaia. Źródło: ESA |
Little books of Gaia
– jest to zestaw jednostronicowych kart informujących o celach misji
obserwatorium Gaia. Karty są przeznaczone dla dzieci i nastolatków.
Każdy z plików PDF jest zredagowany tak, by po ich odpowiednim złożeniu
zamienić się w małą książkę. Zestaw kart dostępny jest w języku:
angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, niemieckim, włoskim i
duńskim, więc mogą być uatrakcyjnieniem zajęć w tych językach.
The Interactive books of Gaia
– jest interaktywną i rozszerzoną wersją wspomnianych wcześniej kart
„Little books of Gaia”. Strona podzielna jest na trzy działy dedykowane
odpowiednio: budowie naszej galaktyki „Galaxy Story”, pomiarom
odległości do gwiazd „Astrometry” oraz technikom wykrywania planet
pozasłonecznych „Search for Planets”. Strona dostępna jest w języku
angielskim i może stanowić materiał dla zajęć w języku angielskim.
Grafika z interaktywnej wersji „Książeczek Gaia. Źródło: ESA/Maris Technologies |
EUCHOU
środa, 4 grudnia 2013
Niebo w grudniu 2013
![]() |
M31 - Adnromeda |
Najbliższe dni warto poświęcic na obserwacje Andromedy, bo ta jest w samym Zenicie. Dalszą część tej pory roku spędzimy z najpiękniejszym gwiazdozbiorem - Orionem
Czeka nas też początek astronomicznej zimy i najkrótszy dzień roku. Ale najważniejsze jest, że niebo będzie przez ten czas najciemniejsze w całym roku, co przełoży się na najciekawsze obserwacje, jeśli tylko pogoda dopisze.
poniedziałek, 2 grudnia 2013
BRITE-PL Lem – status z 02.12.2013
BRITE-PL Lem
znajduje się na orbicie o następujących parametrach: perygeum o
wysokości 594 km, apogeum o wysokości 886 km, nachylenie 97,78 stopnia.
Okrąża Ziemię co 99,6 minuty. Większość satelitów wyniesionych podczas
ostatniego startu rakiety Dniepr ma podobne perygeum, ale ich apogeum
jest niższe (600 do 800 km). Orbita BRITE-PL Lem ma dość zbliżone
parametry do satelity WNISat-1, także wyniesionego w tym samym locie.
W ciągu 24 godzin od
startu zakończono fazę LEOP (Launch and Early Orbit Phase). Aktualnie
trwa faza commissioning, której pierwsza część zakończyła się pod koniec
listopada. W tej fazie sprawdza się poprawność działania poszczególnych
podsystemów satelity.
Z kolei 25 listopada
zakończone zostały testy LFFT (Long Form Functional Tests) jednego z
komputerów pokładowych (HKC). W kolejnych dniach trwało uruchamianie
komputera pokładowego o oznaczeniu ADCC, który jest odpowiedzialny za
orientację przestrzenną satelity. Oprogramowanie aplikacyjne do ADCC
wgrano 28 listopada.
Ponadto udało się
odebrać pełen zestaw danych opisujących status satelity (tzw.
housekeeping). Wykres w galerii ukazuje temperaturę na jednej ze ścianek
satelity. Temperatura zmienia się zgodnie z ruchem BRITE-PL Lem na
orbicie – jest niższa (minimum to -8 stopni Celsjusza) podczas pobytu w
cieniu Ziemi, oraz wyższa (maksymalnie to +24 stopnie) po
nasłonecznionej stronie orbity.
W najbliższych
tygodniach dojdzie do testów i kalibracji układu optycznego,
odpowiedzialnego za część naukową misji BRITE-PL Lem. Jednocześnie
trwają także przygotowania do startu BRITE-PL Heweliusz, którego lot
powinien nastąpić jeszcze przed końcem tego roku. Aktualnie przewiduje
się, iż start odbędzie się 29 grudnia, prawdopodobnie pomiędzy 03:00 a
06:00 CET.
(BRITE-PL)-Kosmosnauta.net
piątek, 22 listopada 2013
Pierwszy polski satelita naukowy Lem już w kosmosie
Pierwszy polski satelita naukowy Lem już znajduje się w kosmosie. W
przestrzeń kosmiczną wyniosła go rosyjska rakieta Dniepr z bazy
wojskowej Jasny na Uralu. Pracę na orbicie powinien rozpocząć po godz.
11, wtedy też planowane jest nawiązanie łączności.
"Rakieta Dniepr z polskim satelitą BRITE-PL Lem wystartowała" -
potwierdzono w komunikacie umieszczonym na stronie internetowej projektu
Brite, w ramach którego powstał satelita.Nawiązanie kontaktu z Lemem będzie możliwe dopiero kilka godzin po starcie rakiety, gdy rozpocznie on już pracę na orbicie. Naukowcy planują nawiązać z nim łączność po godz. 11.
Zadaniem Lema - ważącego niecałe 7 kg sześcianu o boku ok. 20 cm - w ciągu najbliższych kilku lat będzie pomiar 286 najjaśniejszych gwiazd na niebie. Badania dostarczą kluczowych informacji o budowie wewnętrznej gwiazd. Takich badań nie da się jednak precyzyjnie powadzić z Ziemi. Główną przeszkodę stanowi atmosfera ziemska, która falując wywołuje zakłócenia.
wtorek, 19 listopada 2013
Kometa stulecia jest już widoczna
Fot. Waldemar Skorupa, Kahler Asten, Niemcy. |
Kometa ISON, zapowiadana jako jedna z najjaśniejszych komet
jakie widziała ludzkość, zaczęła być widoczna gołym okiem. Z biegiem dni będzie
coraz jaśniejsza. Gdzie i kiedy ją obserwować?
Kometa stulecia, bo tak nazywana jest kometa ISON, zbliża
się do Słońca z zawrotną prędkością 60 kilometrów na sekundę. Obecnie znajduje
się między orbitami Merkurego i Wenus.
Jej jasność systematycznie wzrasta, ponieważ im bliżej
Słońca się znajduje, tym uwalnia większe ilości pyłu i gazów, które rozbudowują
jej piękny warkocz.
niedziela, 17 listopada 2013
Leonidy 2013
W najbliższych dniach swoje maksimum aktywności osiągają Leonidy - jeden
z najciekawszych rojów meteorów naszego nieba - poinformował PAP dr
hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.
Aktywne w okresie od 6 do 30 listopada Leonidy to jeden z najbardziej
znanych rojów meteorów. Swoją sławę zawdzięczają dwóm największym,
udokumentowanym deszczom meteorów, w których można było obserwować nawet
ponad 100 tysięcy "spadających gwiazd" na godzinę i które wydarzyły się
w latach 1833 i 1966. Dziś wiadomo, że deszcze meteorów pojawiają się w
okresie, kiedy w najbliższych okolicach Słońca przebywa kometa
macierzysta roju - 55P/Tempel-Tuttle.piątek, 15 listopada 2013
Urodziny Herschela
William Herschel, właściwie Friedrich Wilhelm Herschel (ur.
15 listopada 1738 r. w Hanowerze, Niemcy, zm. 25 sierpnia 1822 r. w Windsorze)
– astronom, konstruktor teleskopów i kompozytor, znany z wielu odkryć
astronomicznych, a szczególnie z odkrycia Urana.
czwartek, 7 listopada 2013
Ogłoszono nowe wyniki badań meteorytu z Czelabińska
Eksplozja meteoroidu nad Czelabińskiem była 40 razy silniejsza niż
wybuch bomby jądrowej. Ponad 4 tony meteorytów, które spadły na Ziemię,
stanowiło 0,05 proc. masy całego obiektu. W czwartek ukażą się najnowsze
badania tego zdarzenia.
piątek, 1 listopada 2013
Całkowite zaćmienie Słońca online prosto z Kenii
Całkowite zaćmienie Słońca, które nastąpi 3 listopada, będzie widoczne
tylko w części Afryki. Jednak zainteresowani z całego świata będą mogli
je obejrzeć na żywo, w internecie. Przekaz zapewnią astronomowie, którzy
w ramach projektu GLORIA pojadą do Kenii.
„3 listopada zespół astronomów wyruszy w głąb parku narodowego Turkana w
Kenii, aby podjąć próbę przekazania światu obrazu niezwykłego zjawiska
jakim jest całkowite zaćmienie Słońca” – informują przedstawiciele
Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego w przesłanym PAP komunikacie.Transmisja będzie nadawana na żywo - między godz. 15.20 a godz. 15.30 polskiego czasu - znad jeziora Turkana w Kenii. Zaćmienie całkowite będzie trwać zaledwie 15 sekund i będzie widoczne tylko w Afryce Środkowej, więc planowanie musi być bardzo dokładne.
Niebo w listopadzie 2013
środa, 23 października 2013
Radiogalaktyka Centaurus A widziana przez ALMA
Elektroniczne oko widzi ...
Jest to zdjęcie masywnej eliptycznej radiogalaktyki Centaurus A złożone z obserwacji ALMA oraz w bliskiej podczerwieni. Obserwacje ALMA, pokazane w kolorach zielonym, żółtym i pomarańczowym, ukazują pozycje i ruchy obłoków gazu w galaktyce. Są to najostrzejsze i najbardziej czułe tego typu obserwacje wykonane do tej pory.
ALMA została dostrojona do wykrywania sygnałów na falach o długości około 1,3 milimetra, emitowanych przez cząsteczki gazu tlenku węgla. Ruch gazu w galaktyce powoduje niewielkie zmiany w długości fali, ze względu na efekt Dopplera [3]. Ruch został pokazany na zdjęciu jako zmiany barwy. Barwa zielona pokazuje gaz zbliżający się do nas, a żółta oddalający się. Możemy zobaczyć, że gaz na lewo od centrum zbliża się do nas, a na prawo oddala, co sugeruje, że gaz krąży wokół galaktyki.
Obserwacje ALMA zostały nałożone na zdjęcie galaktyki Centaurus A w bliskiej podczerwieni, uzyskane za pomocą instrumenty SOFI, pracującego na Teleskopie Nowej Technologii (NTT), należącym do ESO.
Źródło:
ALMA (ESO/NAOJ/NRAO); ESO/Y. Beletsky
piątek, 18 października 2013
Saturn w neizwykłej rozdzielczości
Saturna znają prawie wszyscy. Ale dzięki Sondzie Cassini mamy okazję poznać go z zupełnie innej strony. Niewiele bowiem naszych statków dotarło w jego okolice.
Za sprawą kamer naszego posłańca i niezwykłej pracy zaangażowanego człowieka mamy okazję zobaczyć świat tej planety w zupełnie innej perspektywie.
Autorem jest Gordan Ugarkovic
Jego prace pokazują nie tylko ten ale i inne niezwykłe światy planet Naszego Układu. Zamienia on surowy materiał z kamer statków kosmicznych na wspaniałe obrazy zapierające dech w piersiach.
Za sprawą kamer naszego posłańca i niezwykłej pracy zaangażowanego człowieka mamy okazję zobaczyć świat tej planety w zupełnie innej perspektywie.
Autorem jest Gordan Ugarkovic
Jego prace pokazują nie tylko ten ale i inne niezwykłe światy planet Naszego Układu. Zamienia on surowy materiał z kamer statków kosmicznych na wspaniałe obrazy zapierające dech w piersiach.
piątek, 4 października 2013
Niebo w październiku 2013
poniedziałek, 30 września 2013
Uran w opozycji ... 2013r.
Przez najbliższe nieco ponad dwa tygodnie miłośnicy astronomii będą mieli doskonały czas do podziwiania Urana zbliżającego się do opozycji - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.
sobota, 21 września 2013
Konkurs Astrofotograficzny
ForumAstronomiczne.pl ogłasza konkurs na astrofotografię im. Heńka
Kowalewskiego. Dodajmy tylko, że patron konkursu to niedawno zmarły
wybitny znawca tematu astrofotografii oraz wieloletni miłośnik
astronomii.
Od jutra wieczorem ... jesień
No i niestety nadchodzi koniec lata. Za to wspaniale, że rozpocznie
się prawdziwa jesień. To dobra wiadomość dla miłośników obserwacji
nieba. Ciemniejsze noce i szybszy zmierzch sprzyjają obserwacjom
najsłabszych obiektów nieba.
W
najbliższą niedzielę, o godz. 22.44 naszego czasu, Słońce znajdzie się w
punkcie równonocy jesiennej i wejdzie w znak Wagi, rozpoczynając tym
samym astronomiczną jesień.
Orbita okołosłoneczna Ziemi wyznacza w przestrzeni płaszczyznę, którą astronomowie nazywają ekliptyką. Ekliptyka zrzutowana na rozgwieżdżone niebo przecina 13 gwiazdozbiorów - 12 dobrze znanych gwiazdozbiorów zodiakalnych i konstelację Wężownika. Właśnie w tych trzynastu gwiazdozbiorach możemy obserwować Słońce na przestrzeni całego roku.
Gdyby oś obrotu naszej planety była nachylona pod kątem 90 stopni do ekliptyki, nie mielibyśmy pór roku. Na każdej szerokości geograficznej dzień trwałby zawsze tak samo długo, a Słońce zawsze górowało na jednej, określonej wysokości.
Jednak oś obrotu Ziemi tworzy kąt 66.5 stopnia z ekliptyką, dzięki czemu na naszej planecie występują zmiany pór roku, spowodowane różną długością dnia.
Ze względu na nachylenie osi obrotu Ziemi do ekliptyki, ekliptyka tworzy kąt 23, 5 stopnia z równikiem niebieskim (czyli rzutem równika ziemskiego na sferę niebieską). Słońce może więc znajdować się od 23,5 stopnia pod równikiem niebieskim do 23,5 stopnia nad nim.
W pierwszym przypadku, na półkuli północnej, nasza dzienna gwiazda przebywa bardzo krótko nad horyzontem, a my nazywamy ten dzień przesileniem zimowym lub początkiem astronomicznej zimy. Pół roku później mamy do czynienia z drugim przypadkiem. Występuje przesilenie letnie, Słońce najdłużej przebywa nad horyzontem, rozpoczynając tym samym astronomiczne lato.
Pomiędzy tymi dwiema datami Słońce musi przejść przez równik niebieski. Punkt przecięcia ekliptyki oraz równika niebieskiego, przez który Słońce przechodzi pomiędzy latem a zimą, astronomowie nazywają punktem Wagi. Nasza dzienna gwiazda znajdując się w nim rozpoczyna astronomiczną jesień, a dzień w okolicach tej daty, trwa dokładnie tyle samo czasu co noc. Stąd też czas ten nazywa się momentem równonocy jesiennej.
(PAP)
Kto woli lato niż nachodzącą jesień i zimę, zawsze może wybrać się na dalekie południe, gdzie rozpoczyna się pora, za którą przyjdzie nam tęsknić.
Orbita okołosłoneczna Ziemi wyznacza w przestrzeni płaszczyznę, którą astronomowie nazywają ekliptyką. Ekliptyka zrzutowana na rozgwieżdżone niebo przecina 13 gwiazdozbiorów - 12 dobrze znanych gwiazdozbiorów zodiakalnych i konstelację Wężownika. Właśnie w tych trzynastu gwiazdozbiorach możemy obserwować Słońce na przestrzeni całego roku.
Gdyby oś obrotu naszej planety była nachylona pod kątem 90 stopni do ekliptyki, nie mielibyśmy pór roku. Na każdej szerokości geograficznej dzień trwałby zawsze tak samo długo, a Słońce zawsze górowało na jednej, określonej wysokości.
Jednak oś obrotu Ziemi tworzy kąt 66.5 stopnia z ekliptyką, dzięki czemu na naszej planecie występują zmiany pór roku, spowodowane różną długością dnia.
Ze względu na nachylenie osi obrotu Ziemi do ekliptyki, ekliptyka tworzy kąt 23, 5 stopnia z równikiem niebieskim (czyli rzutem równika ziemskiego na sferę niebieską). Słońce może więc znajdować się od 23,5 stopnia pod równikiem niebieskim do 23,5 stopnia nad nim.
W pierwszym przypadku, na półkuli północnej, nasza dzienna gwiazda przebywa bardzo krótko nad horyzontem, a my nazywamy ten dzień przesileniem zimowym lub początkiem astronomicznej zimy. Pół roku później mamy do czynienia z drugim przypadkiem. Występuje przesilenie letnie, Słońce najdłużej przebywa nad horyzontem, rozpoczynając tym samym astronomiczne lato.
Pomiędzy tymi dwiema datami Słońce musi przejść przez równik niebieski. Punkt przecięcia ekliptyki oraz równika niebieskiego, przez który Słońce przechodzi pomiędzy latem a zimą, astronomowie nazywają punktem Wagi. Nasza dzienna gwiazda znajdując się w nim rozpoczyna astronomiczną jesień, a dzień w okolicach tej daty, trwa dokładnie tyle samo czasu co noc. Stąd też czas ten nazywa się momentem równonocy jesiennej.
(PAP)
Kto woli lato niż nachodzącą jesień i zimę, zawsze może wybrać się na dalekie południe, gdzie rozpoczyna się pora, za którą przyjdzie nam tęsknić.
sobota, 14 września 2013
Voyager 1 w przestrzeni międzygwiezdnej
Na specjalnej konferencji NASA na
oficjalnie potwierdziła – sonda Voyager 1 wpłynęła w przestrzeń
międzygwiezdną. Jest to historyczne dokonanie ludzkości.
W połowie sierpnia doszło do publikacji pracy naukowej sugerującej, że rok temu sonda Voyager 1 znalazła się w przestrzeni międzygwiezdnej.
Praca była wynikiem badań naukowców niezwiązanych z NASA czy misją
Voyager 1 – pochodziła z grupy naukowców związanych z głównie z
University of Maryland. Głównym autorem publikacji jest Marc Swisdak.
sobota, 27 lipca 2013
Polowanie na Iridium
Satelita Iridium |
poniedziałek, 8 lipca 2013
Ciekawe zjawiska na lipcowym niebie
W wakacje mamy więcej czasu na spokojne podziwianie usianego gwiazdami nieba, na przykład nocując pod namiotem poza miastem. Sprawdźmy więc, czym ciekawym zachwyci nas lipcowe niebo.
W lipcu trudno będzie obserwować obiekty na nocnym niebie, gdyż noce są bardzo krótkie i słabszych gwiazd, planet, galaktyk i mgławic nie zobaczymy. O tej porze roku obserwacje najlepiej prowadzić na wolnej przestrzeni na przykład pod namiotem.
Wartymi za to obserwacji są satelity Irydium, które każdej nocy możemy zobaczyć jak błyskają panelami na naszym nocnym niebie, trzeba się tylko na to przygotować, bo zjawisko trwa zaledwie kilka sekund.
poniedziałek, 3 czerwca 2013
Niebo w czerwcu 2013
W czerwcu na niebie zobaczymy efektowne spotkanie Księżyca z Wenus i Merkurym. Co najważniejsze, rozpocznie się lato.
czwartek, 9 maja 2013
Niebo w maju 2013
Niebo w maju 2013 roku ma dla nas bardzo wiele ciekawych zjawisk na które warto znaleźć trochę czasu choćby na wieczornym spacerze.
sobota, 20 kwietnia 2013
Obserwacje ISS
Kiedy wyjdziemy na wieczorny spacer warto się do niego nieco przygotować. Choćby sprawdzić efemerydę przelotu ISS. To będzie wielka satysfakcja gdy nasze przygotowania przyniosą skutek. A gdy do tego skierujemy aparat cyfrowy na niebo w jej kierunki i zarejestrujemy choćby kilkusekundową ekspozycja jej przelot, radość będzie jeszcze większa.
Przy tej okazji warto wspomnieć, że dzięki stronom z efemerydami możemy przygotować się do obserwacji i rejestracji tranzytu ISS na tle słońca lub Księżyca. Czasami w takich obserwacjach zawodzi wzrok i warto zaprząc do pracy kamerę lub aparat fotograficzny z rejestracją filmu. Jedna dwie sekundy to zdecydowanie za mało by zareagować naciśnięciem spustu migawki. Trzeba zadać się na technologię.
Widoczność ISS nad Żaganiem od 15 do 25 kwietnia. Podane są wszystkie przeloty, ale widoczne okiem nieuzbrojonym będą jedynie te po zachodzie Słońca.
Wszystkim życzymy powodzenia.
Przy tej okazji warto wspomnieć, że dzięki stronom z efemerydami możemy przygotować się do obserwacji i rejestracji tranzytu ISS na tle słońca lub Księżyca. Czasami w takich obserwacjach zawodzi wzrok i warto zaprząc do pracy kamerę lub aparat fotograficzny z rejestracją filmu. Jedna dwie sekundy to zdecydowanie za mało by zareagować naciśnięciem spustu migawki. Trzeba zadać się na technologię.
Widoczność ISS nad Żaganiem od 15 do 25 kwietnia. Podane są wszystkie przeloty, ale widoczne okiem nieuzbrojonym będą jedynie te po zachodzie Słońca.
Date | Brightness | Start | Highest point | End | Pass type | ||||||
[Mag] | Time | Alt. | Az. | Time | Alt. | Az. | Time | Alt. | Az. | ||
15 Apr | - | 00:18:06 | 10° | W | 00:20:49 | 24° | SSW | 00:23:30 | 10° | SSE | Visible |
15 Apr | - | 18:38:12 | 10° | SSW | 18:41:05 | 28° | SSE | 18:43:57 | 10° | E | Day |
15 Apr | - | 20:14:07 | 10° | WSW | 20:17:25 | 79° | SSE | 20:20:42 | 10° | E | Day |
15 Apr | - | 21:50:44 | 10° | W | 21:54:01 | 86° | S | 21:57:18 | 10° | E | Visible |
15 Apr | - | 23:27:25 | 10° | W | 23:30:26 | 34° | SSW | 23:33:26 | 10° | SE | Visible |
16 Apr | - | 17:48:16 | 10° | SSW | 17:50:42 | 19° | SE | 17:53:09 | 10° | E | Day |
16 Apr | - | 19:23:37 | 10° | WSW | 19:26:53 | 64° | SSE | 19:30:09 | 10° | E | Day |
16 Apr | - | 21:00:10 | 10° | W | 21:03:28 | 88° | N | 21:06:45 | 10° | E | Visible |
16 Apr | - | 22:36:47 | 10° | W | 22:39:59 | 48° | SSW | 22:43:08 | 10° | SE | Visible |
17 Apr | - | 00:14:25 | 10° | WSW | 00:15:59 | 13° | SW | 00:17:33 | 10° | SSW | Visible |
17 Apr | - | 16:58:47 | 10° | SSE | 17:00:21 | 13° | SE | 17:01:56 | 10° | ESE | Day |
17 Apr | - | 18:33:10 | 10° | SW | 18:36:22 | 47° | SSE | 18:39:33 | 10° | E | Day |
17 Apr | - | 20:09:34 | 10° | W | 20:12:52 | 88° | N | 20:16:10 | 10° | E | Day |
17 Apr | - | 21:46:11 | 10° | W | 21:49:27 | 64° | SSW | 21:52:41 | 10° | ESE | Visible |
17 Apr | - | 23:23:11 | 10° | W | 23:25:38 | 19° | SW | 23:28:03 | 10° | SSE | Visible |
18 Apr | - | 17:42:49 | 10° | SW | 17:45:51 | 34° | SSE | 17:48:53 | 10° | E | Day |
18 Apr | - | 19:18:57 | 10° | W | 19:22:15 | 85° | S | 19:25:33 | 10° | E | Day |
18 Apr | - | 20:55:34 | 10° | W | 20:58:52 | 79° | SSW | 21:02:08 | 10° | ESE | Visible |
18 Apr | - | 22:32:19 | 10° | W | 22:35:11 | 28° | SSW | 22:38:03 | 10° | SSE | Visible |
19 Apr | - | 16:52:38 | 10° | SSW | 16:55:22 | 24° | SSE | 16:58:05 | 10° | E | Day |
19 Apr | - | 18:28:20 | 10° | WSW | 18:31:38 | 72° | SSE | 18:34:55 | 10° | E | Day |
19 Apr | - | 20:04:55 | 10° | W | 20:08:14 | 89° | SSE | 20:11:31 | 10° | E | Day |
19 Apr | - | 21:41:34 | 10° | W | 21:44:41 | 40° | SSW | 21:47:46 | 10° | SE | Visible |
20 Apr | - | 16:02:45 | 10° | S | 16:04:54 | 16° | SE | 16:07:03 | 10° | E | Day |
20 Apr | - | 17:37:45 | 10° | WSW | 17:41:00 | 56° | SSE | 17:44:15 | 10° | E | Day |
20 Apr | - | 19:14:14 | 10° | W | 19:17:33 | 87° | N | 19:20:51 | 10° | E | Day |
20 Apr | - | 20:50:51 | 10° | W | 20:54:05 | 55° | SSW | 20:57:18 | 10° | ESE | Visible |
20 Apr | - | 22:28:07 | 10° | WSW | 22:30:10 | 16° | SW | 22:32:13 | 10° | S | Visible |
21 Apr | - | 15:13:46 | 10° | SSE | 15:14:28 | 11° | SE | 15:15:10 | 10° | SE | Day |
21 Apr | - | 16:47:15 | 10° | SW | 16:50:23 | 41° | SSE | 16:53:32 | 10° | E | Day |
21 Apr | - | 18:23:32 | 10° | W | 18:26:51 | 90° | SSE | 18:30:09 | 10° | E | Day |
21 Apr | - | 20:00:09 | 10° | W | 20:03:26 | 72° | SSW | 20:06:43 | 10° | ESE | Day |
21 Apr | - | 21:37:01 | 10° | W | 21:39:41 | 23° | SSW | 21:42:20 | 10° | SSE | Visible |
22 Apr | - | 15:56:52 | 10° | SSW | 15:59:48 | 29° | SSE | 16:02:43 | 10° | E | Day |
22 Apr | - | 17:32:49 | 10° | WSW | 17:36:08 | 80° | S | 17:39:26 | 10° | E | Day |
22 Apr | - | 19:09:25 | 10° | W | 19:12:44 | 85° | S | 19:16:02 | 10° | E | Day |
22 Apr | - | 20:46:06 | 10° | W | 20:49:07 | 33° | SSW | 20:52:06 | 10° | SE | Visible |
23 Apr | - | 15:06:42 | 10° | SSW | 15:09:13 | 20° | SE | 15:11:44 | 10° | E | Day |
23 Apr | - | 16:42:07 | 10° | WSW | 16:45:24 | 65° | SSE | 16:48:41 | 10° | E | Day |
23 Apr | - | 18:18:40 | 10° | W | 18:21:59 | 88° | N | 18:25:17 | 10° | E | Day |
23 Apr | - | 19:55:17 | 10° | W | 19:58:28 | 47° | SSW | 20:01:38 | 10° | SE | Day |
23 Apr | - | 21:32:59 | 10° | WSW | 21:34:27 | 12° | SW | 21:35:54 | 10° | SSW | Visible |
24 Apr | - | 14:16:58 | 10° | S | 14:18:40 | 14° | SE | 14:20:23 | 10° | ESE | Day |
24 Apr | - | 15:51:28 | 10° | SW | 15:54:41 | 49° | SSE | 15:57:54 | 10° | E | Day |
24 Apr | - | 17:27:52 | 10° | W | 17:31:12 | 88° | N | 17:34:30 | 10° | E | Day |
24 Apr | - | 19:04:29 | 10° | W | 19:07:45 | 63° | SSW | 19:11:01 | 10° | ESE | Day |
24 Apr | - | 20:41:31 | 10° | W | 20:43:55 | 19° | SW | 20:46:18 | 10° | S | Visible |
Wszystkim życzymy powodzenia.
wtorek, 16 kwietnia 2013
SMC okiem Chandry
Mały Obłok Magellana to jedna z najbliższym nam
galaktyk karłowatych, która widoczna jest na nocnym niebie na
południowej półkuli. Teleskop Chandra wykonał jej dotąd najpiękniejsze
zdjęcie.
200 tysięcy lat świetlnych od Ziemi znajduje się galaktyka karłowata nazywana Małym Obłokiem Magellana, którą mieszkańcy południowej półkuli mogą zobaczyć gołym okiem.
Uświadamia nam to, jak daleko sięga ludzki wzrok, bo Obłok jest jednym z najdalszych obiektów, które możemy dostrzec bez użycia lornetki czy teleskopu.
Szukać go należy w gwiazdozbiorze Tukana w postaci niewyraźnego rozjaśnienia. Aby ukazać jego piękno astronomowie użyli Teleskopu Chandra, który uwiecznił galaktykę w promieniowaniu rentgenowskim.
200 tysięcy lat świetlnych od Ziemi znajduje się galaktyka karłowata nazywana Małym Obłokiem Magellana, którą mieszkańcy południowej półkuli mogą zobaczyć gołym okiem.
Uświadamia nam to, jak daleko sięga ludzki wzrok, bo Obłok jest jednym z najdalszych obiektów, które możemy dostrzec bez użycia lornetki czy teleskopu.
Szukać go należy w gwiazdozbiorze Tukana w postaci niewyraźnego rozjaśnienia. Aby ukazać jego piękno astronomowie użyli Teleskopu Chandra, który uwiecznił galaktykę w promieniowaniu rentgenowskim.
Niebo za oknem z Saturnem w opozycji
![]() |
Saturn kwiecień 2013 |
czwartek, 28 marca 2013
Niebo na święta
Wieczorem, tuż po zmierzchu można obserwować kometę C/2011 L4
(PanSTARRS), ale w tym tygodniu to będzie trudne ze względu na jasne tło
nieba pochodzące od Księżyca. Kometa co prawda powoli wznosi się coraz
wyżej i pod koniec tygodnia godzinę po zmierzchu będzie się wznosić na
wysokość 15° nad zachodnim widnokręgiem, ale jednocześnie oddala się od
Słońca i od Ziemi i jej jasność powoli się zmniejsza. W tym tygodniu
kometa przejdzie blisko trzech gwiazd ε, δ oraz π Andromedae, które
świecą z jasnością obserwowaną odpowiednio +4,3, +3,2 oraz 4,3 wielkości
gwiazdowej. Wszystkie gwiazdy kometa minie w odległości około 1°,
gwiazdę ε And - 26 marca, gwiazdę δ And 27 marca, zaś gwiazdę π And - 29
marca. Można będzie wtedy łatwo porównać z nimi jasność jądra komety, a
nawet całej komety.
środa, 20 marca 2013
Niebo na początek wiosny 2013
Za sprawą komety C/2011 L4 najciekawiej będzie się działo nisko nad
zachodnim widnokręgiem, zaraz po zmierzchu. Kometa oddala się od Słońca
(zarówno fizycznie, jak i kątowo) i wciąż będzie przesuwać się prawie
dokładnie na północ, wzdłuż wschodniego boku Kwadratu Pegaza, ale na tle
sąsiedniego gwiazdozbioru Ryb. Pod koniec tygodnia kometa PanSTARRS-u
zacznie skręcać na północny zachód.
Warunki do obserwacji komety będą się z jednej strony poprawiać, a z drugiej - pogarszać. Przewagę niestety będzie mieć ta druga strona, ponieważ kometa oddala się od Słońca i od Ziemi, a co za tym idzie zmniejszać się będą jej rozmiary kątowe i jasność. Dodatkowo z każdym dniem coraz bardziej będzie przeszkadzać zbliżający się do pełni Księżyc. Spowoduje on, że pod koniec tygodnia kometa będzie trudna do zaobserwowania, mimo tego, że Srebrny Glob będzie świecił daleko od niej.
Warunki do obserwacji komety będą się z jednej strony poprawiać, a z drugiej - pogarszać. Przewagę niestety będzie mieć ta druga strona, ponieważ kometa oddala się od Słońca i od Ziemi, a co za tym idzie zmniejszać się będą jej rozmiary kątowe i jasność. Dodatkowo z każdym dniem coraz bardziej będzie przeszkadzać zbliżający się do pełni Księżyc. Spowoduje on, że pod koniec tygodnia kometa będzie trudna do zaobserwowania, mimo tego, że Srebrny Glob będzie świecił daleko od niej.
czwartek, 14 marca 2013
Nieba nad głową do 14 marca 2013
![]() |
PanSTARRS - mapka, J.Wiland |
środa, 6 marca 2013
Niebo za oknem początkiem marca 2013
![]() |
kometa PNASTARS 2013 rok |
poniedziałek, 25 lutego 2013
Niebo za oknem w III tygodniu lutego 2013
![]() |
Niebo w III dekadzie lutego 2013r. |
Na początku tygodnia jest jeszcze szansa na odnalezienie Merkurego nisko nad zachodnim horyzontem, ale nie będzie to łatwe zadanie (tak, jak by to było w zeszłym tygodniu, gdyby nie było chmur), ponieważ jasność planety będzie już mała, a dodatkowo Merkury będzie świecił bardzo nisko nad horyzontem. Próby odszukania Merkurego można podejmować w zasadzie tylko w poniedziałek i wtorek, co jest pokazane na animacji, która przedstawia widok zachodniego widnokręgu na 45 minut po zachodzie Słońca.
piątek, 8 lutego 2013
Niezwykły warkocz komety C/2012 S1
![]() |
Kometa McNaught w 2007 roku. |
Jesienią i zimą tego roku ujrzymy najprawdopodobniej najjaśniejszą kometę od setek lat. Naukowcy śledzą każdy jej ruch i już zaobserwowali, że jej warkocz jest wyjątkowo długi. Co to może oznaczać?
Jedna z najjaśniejszych komet w spisanej historii ludzkości to nie lada gratka dla naukowców.
Dlatego nie powinno nas zaskakiwać, że kometa Nieuski-Nowiczonok (ISON, C/2012 S1) będzie na językach astronomów przynajmniej przez następny rok.
Jedna z najjaśniejszych komet w spisanej historii ludzkości to nie lada gratka dla naukowców.
Dlatego nie powinno nas zaskakiwać, że kometa Nieuski-Nowiczonok (ISON, C/2012 S1) będzie na językach astronomów przynajmniej przez następny rok.
wtorek, 29 stycznia 2013
Niebo przełomu stycznia i lutego 2013
![]() |
koniunkcja Księżyca i Spiki (Panna) widziana z Polski |
wtorek, 22 stycznia 2013
Niebo w ostatnim tygodniu stycznia 2013r.
![]() |
Wieczorem koło g. 20:00 |
Pierwszą noc tego tygodnia Srebrny Glob spędzi w zachodniej części gwiazdozbioru Byka. Wieczorem jego faza wynosić będzie 75%, a 5,5 stopnia na północ od niego znajdować się będą Plejady - znana gromada otwarta gwiazd. Jednocześnie nieco mniej niż 5° na wschód od Księżyca świecić będzie bardzo jasny Jowisz. Razem te trzy ciała niebiańskie będą zatem tworzyć prawie trójkąt równoramienny, ponieważ odległość między Plejadami a Jowiszem jest obecnie o prawie 3° większa.
czwartek, 10 stycznia 2013
Niebo w tym tygodniu (7-13 stycznia)
![]() |
Wenus i Księżyc - wieczorem |
Natomiast mniej więcej 6° na południowy wschód od naturalnego satelity Ziemi świecić będzie coraz lepiej widoczny Saturn. Planeta z pierścieniami przebywa na pograniczu gwiazdozbiorów Wagi i Panny, górując o świcie na wysokości mniej więcej 25°. Saturn świeci obecnie z jasnością +0,6 wielkości gwiazdowej, a jego tarcza ma średnicę 16". Przez lornetki można próbować dostrzec Tytana - najjaśniejszy księżyc planety, który świeci z jasnością +8,7 magnitudo. Jego maksymalna elongacja (tym razem wschodnia) przypada w sobotę 12 stycznia i wtedy jego obserwacje będą najłatwiejsze.
Subskrybuj:
Posty (Atom)